بچه های دولت آباد

 گمنامی درد غربت همراه با افتخار ...گمنامی فقط برای شهرت پرستها دردآور است وگرنه همه اجرها در گمنامی است.    شهید آوینی به بهانه شهدای گمنام که می آیند ....تو را چه بخوانم ... شهید ... ایثارگر.... برادر... گمنام ... نام آور .... نمیدانم اصلا برایتان فرقی می کند که چه خطاب شوید ... آوازه این شهر و دیار باشید یا چونان این همه سال غربت مدفون در دل خاک ... رفته از یادها .... دور از هیاهوی مردم این زمانه .....آن زمان که سربند بستی بر پیشانی ... و بر پیراهنت نوشتی که میروی  انتقام سیلیزهرا (س) بگیری ... می دانم که خیلی خیلی چیز ها را در این شهر هزار رنگ ،برای برای اهلش گذاشتی و رفتی ... درست است که از خون سرخ تو و گمنامی تو خیلی کسان امروز صاحب خانه سبز و شهرت خاص شدند ولی می دانم این نیز در هدفی که انتخاب کردی موثر نبود ... شما میدانستید که بعد از غلطیدن در خون پاکتان خواهند بود کسانی که به جای در پیش گرفتن راه شما ... راه مسند و قدرت و شهرت را خواهند پیمود ...حتی به قیمت استفاده ابزاری از نام و عکس شما ....البته تا شرایط برایشان چطور باشد ... اگر دنیایشان با شما به خطر افتد چه راحت پا در روی یاد و نام شما خواهند گذاشت ... دلم پر است  از این همه بی وفایی... شما که با تمام وجود از جان و مال و همه تعلقات خود گذشتید و سالهای سال در خاک غریبی گمنام ماندید ... حال که آمدید اگر چه شادی بخش دل انبوهی از مردم شدید ... ولی هستند کسانی که به صد بهانه و عذر به پابوستان نمی آیند .... امان از بی وفایی ... از نمک نشناسی ... اگر چه بهتر است ... که ساحت مقدستان به وجود اینان آلوده نشود .... شما پاک هستید و پاکان را پذیرا ... شما سمبل مظلومیت حیدر(ع) و فاطمه بچه های دولت آباد...ادامه مطلب

مهر ماه یادآور یادبودهای بیشماری است ...یادبود شنیدن ترانه های روزهای آغاز مدرسه از رادیو و تلویزیون ...یادبود خرید کیف و کفش نو برای آغاز سال آموزشی نو ...یادبود دلهره های پیش از رفتن به مدرسه ...یادبود دلتنگی ساعت های نبودن در کنار خانواده ...یادبود روکش کردن پلاستیک روی کتاب های درسی ...یادبود منگنه کردن کتاب ها ...یادبود جدا کردن دستانت از دست مادر در ورودی به مدرسه ...یادبود هلهله، گریه و لبخند در حیاط و سرای مدرسه ...یادبود ایستادن در کناری غریب وار و ناآشنا همراه با گلویی بغض کرده...یادبود آمدن دستی غریب ولی آشنا بر شانه هایمان برای آغاز یک دوستی بچه های دولت آباد...ادامه مطلب

پنجشنبه ها مردهها به التماس میافتند باور نمیکنید که مرگ خیلی الکی سراغ آدمها میآید؟ به مردههای دور و برتان نگاه کنید!سلامراستی چرا ما (منظورم حضرتعالی و خودم هستم!) اینقدر از مرگ فرار میکنیم؟شاید بگویی نه! من که فرار نمیکنم. اما باید بگویم همین که مسألهای به این مهمی را اصلا به یاد نمیآوری این خود فرار کردن است. آدم چیزی که دوست ندارد را به یادش هم نمیآورد.اما چه بخواهیم و چه نخواهیم، مرگ گریبان ما را هم خواهد گرفت و متأسفانه معلوم هم نیست که چه زمانی باشد. شاید همین امروز و با یک اتفاق ساده.باور نمیکنید که مرگ خیلی الکی سراغ بچه های دولت آباد...ادامه مطلب

فکر نان کن که خربزه آبه((فکر نان کن که خربزه آب است ))این ضرب المثل ایرانی گویا امروز مصداق آن وضعیت بلبشوی کشاورزی پاسارگادی است. بنویس! مایل نبودم بکارم اما سیاست وزارت کشاورزی و شرکت تعاونی من را مجبور کرد! بنویس بلبشوی وضعیت کشاورزی کشاورزان را خسته و پیر کرده و آهنگ مهاجرت از روستاها را افزوده است از جانبی به زمین، درخت و محصول عشق می ورزیم و از جانبی در لابه لای بی برنامگی وزارت کشاورزی گرفتار شدیم. یک سال سیب زمینی طلا می شود، سال دیگر خاکستر، یک سال پیاز کیمیا می شود و سال دیگر اشک کشاورز را درمی آورد. با یک نفر از اهالی روستا هم صحبت می شوم بچه های دولت آباد...ادامه مطلب

برادرا خواهشن ناراحت نشن روی سخن با عده ای خاص است برای اینکه خودتونو به یه پسر امروزی تبدیل کنید کارای زیر رو مرحله به مرحله انجام بدید:اول میرید از تو اتاق خواب مامان جون یواشکی موچین و چند تا کرم بر می دارید.بعد از رو یکی از عکسای هنرپیشه ها ابروهاتونو درست می کنید.چون ابروی بیشتر پسرارو با پاچه ی بز پیوند زدن درنتیجه باید نصف ابرو رو بردارید به طور خیلی ضایع هر چی ضایع تر بهتر.بعد یه تیغ بر می دارید ۲-۳ تا خط عمودی میندازید تو ابروهاتون که مثلا آره داداش ما این کاره ایم و تو دعوا وقتی داشیم یکی رو از ساختمون پرت می کردیم این بلا سرمون اومده( بچه های دولت آباد...ادامه مطلب